Szatani na plaży

         W piękny jesienny (dlaczego jesienny? W jesieni ludzie popełniają najwięcej szaleństw, bo mają za sobą szczęśliwe, pogodne lato i ziemię), gościł u siebie Abraham Boga w postaci trzech wędrowców.

Wyszedł Abraham z Bogiem poza swój dwór, skąd rozciągał się widok na piękna okolicę. Widać było stąd wspaniałe mury miasta Sodomy. I rzekł Pan do Abrahama :

- Grzechy Sodomy i Gomory stały się zbyt wielkie i wołają o pomstę do nieba. Abraham rzekł:

- Panie, azali zatracisz sprawiedliwych razem z bezbożnymi? Jeżeli będzie pięćdziesięciu sprawiedliwych w mieście, zginą i oni. […]

    
 Wiemy, że Abraham wytargował dziesięciu, choć w mieście nie znalazło się nawet tylu. Mój tajemniczy autor, przenosi dramat zagłady do czasów jemu współczesnych, czyli początkowego stadium rozwoju przyszłej zagłady ludzkości, rozpoczętej właśnie jesienią 1939 r. Czyż to nie w obozach śmierci Szatan przekonał świat, że Boga nie ma...
W podtytule Szatani  , dalszej kontynuacji opowiadań z cyklu Wojna, akcja  rozgrywa się jak domniemywam, gdzieś może w Trójmieście

    

….  Wielkie, kilkumilionowe miasto, szumiało mrowiskiem ludzkim i     maszynowym. Nad miastem unosiły się sine opary dymu i pyłu. Wyglądało ono z daleka jak wielki płaz- potwór, który na wszystkie strony wyciągał długie macki ulic. Jakaś żądza czy złość się w nim burzyła. Bo zdawał się być wewnątrz pełny nerwowego bulgotu.

Za miastem na szerokiej plaży leżało dwóch panów, wygodnie wyciągniętych w cieniu parasolki japońskiej. Jeden z nich to szara eminencja państwa, który był we wszystkim, a bez niego nic się w państwie nie działo. Szerokiemu ogółowi prawie nieznany, nie piastował też żadnej poważnej godności.               

Drugi, to znany mówca sejmowy i prezes rzeczywisty i honorowy wszystkich prawie organizacji berlińskich.

Obydwaj byli z piekła rodem, po prostu szatani, tylko przebrani w ludzką skórę i cylindry.

    

     

    Gdybyśmy się tak wysili- choć troszeczkę, to z pewnością znaleźlibyśmy takiego niejednego „krawaciarza”, przechadzającego się np. nie tylko na sławnym molo, ale może też i dobrze wyciągniętego pod podobną parasolką na plaży-raczej nie pod falochronem, bo to bardziej w modzie dla śmiesznej klasy z dodatkiem 500 plus , zaś dla europejskiej elity passé.

I tak sobie rozmawiają :

       

    

     - Cieszę się bardzo, że ten głupi Hitler tak bez namysłu rozpoczął wojnę   - zaczął rozmowę starszy.                                                                             - Zrobił w świecie takie zamieszanie, że wszyscy potracili głowy. Teraz jak ćmy w ogień będą wskakiwali w wojnę, bo malarzowi pokojowemu zachciało się panowania nad światem, więc będzie wszystkich zaczepiał.

-Hi-hi- śmiał się drugi- a dla nas bezrobocie i nuda.

- O nie- oburzył się pierwszy. Trzeba będzie przygotować plany na po wojnie i już dzisiaj dla nich przygotować grunt. Postaramy się o to, by zawierany pokój krył w sobie materiał palny do nowej wojny, a następnie tak urządzić stosunki wewnętrzne w państwach, aby się ciągle lała krew ludzka, winna i niewinna. Widok krwi zawsze ludzi wpycha do szaleństwa i najbardziej deprawuje.

    - A jeśli ludzie po tej dzikiej wojnie, tak bardzo zmądrzeją, że wszelką broń zniszczą i nawet na polowanie będą chodzić z procami - zaczął się przekomarzać młodszy- co wtedy zrobimy?

-Wtedy postaramy się, by we wszystkich państwach przeprowadzono  ustawy o […]

Odpowiedź w kolejnej części dialogu Szatani na plaży…