Agent

DPaczowska. Cień.

Z cyklu Wojna wyłania się temat o niejakim Szambelańskim, mężczyźnie, który w tamtym czasie uwodził swym czarem osamotnione kobiety. Wykorzystując sytuacje, wyciągał nie tylko osobiste korzyści  z romansów. 

Jedną z  ofiar stała się pewna Pani Ada. Jej mąż trafił do niewoli, wcześniej był wysokiej rangi urzędnikiem. Niestety ślepa miłość w czasie wojny to zdolna broń dla wroga, jakby doskonała. 

„Jednego dnia nerwowy dzwonek obudził panią Adę

- Pali się pomyślała i wyskoczyła z łóżka. Otworzyła drzwi  i do przedpokoju wpadła jej przyjaciółka Kostrzewska. Rzuciła się Adzie na szyję i płakać zaczęła spazmatycznie.

-Męża aresztowali przed chwilą. Aduś, pomóż.

Przez zaspaną główkę pani Ady przeleciało przypomnienie, że Szambelański wypytywał ją kiedyś pilnie o Kostrzewskiego.

- Jak ty biedna jesteś- rzekła Ada i całowała łzy przyjaciółki. – Powiedz, czym ci mogę pomóc.

Aduś- Aduś, łkała Kostrzewska- wśród gestapowców poznałam Szambelańskiego.

- To niemożliwe! On taki uczciwy i szlachetny. Zwidziało ci się. Spytałam go zresztą- mówiła już chłodniej gospodyni.

- Aduś – błagam cię, ratuj mojego Józia.

-Proszę cię, uspokój się. Nie wierzą w to, ale zaraz do niego zadzwonię z poczty.

Kostrzewska wyszła, a ich przyjaźń ścięło mrozem. Czuła to Ada wyraźnie.  Położyła się znowu do ciepłego łóżka i rozmyślała. Teraz dopiero, przypomniała sobie, że on rzeczywiście zachowywał się jak płatny agent. Ciągle mówił, że jest teraz przedstawicielem Międzynarodowego Przedsiębiorstwa Przewozowego. Czyżby handlarzem żywego towaru… Dlaczego się dopytywał o Kostrzewskiego i dlaczego go aresztowano? Jeszcze była w łóżku, gdy służąca, która przyniosła jej kawę, już we drzwiach mówiła o aresztowaniach. Dowiedziała się w sklepie. Wymienione nazwiska upewniły panią Adę, że Szambelański brał w nich udział. Pijąc kawę rozważała pani Ada trudny wybór. Zerwać z Szambelańskim, czy utrzymywać dalej przyjazne stosunki. Zdecydowała się powiedzieć mu wszystko w oczy.

DPaczowska. Czarny kruk czeka

Przyszedł wieczorem, był czarujący. Udowodnił, że jej posądzenia są zupełnie bezpodstawne.

- Jak mogłaś coś takiego wymyślić. I było, wszystko jak dawniej.

Mijały miesiące, a w mieście srożyły się aresztowania. Przyjechała do niej siostra z prowincji, bo dziecko jej zachorowało na ropne zapalenie migdałków i tu sławny laryngolog miał mu zrobić operację. Dziecko opuchnięte siedziało w fotelu, a siostry opowiadały sobie o wojennych przeżyciach. Miał niezadługo przyjść Szambelański, więc pani Ada poszła się przebrać. Wtem dzwonek. Siostra wyszła do przedpokoju. Otworzyła drzwi. W ciemnym korytarzu stała jakaś ciemna postać.

- Czy tu mieszka pani Ada?

- Tak jest, tu.

- Masz-masz- padły słowa ze strzałami- suko niemiecka.

Żałowano bardzo, że ten ktoś się pomylił.

A nasza nieszczęsna bohaterka, Szambelańskiego-  źródło nieszczęść i strasznych dramatów wielu , na końcu własnego- sama przywiozła go z Paryża, wyrobiła mu stosunki w stolicy, załatwiła posadę w Ministerstwie i niestety tak bardzo go kochała- ślepo.